KONKURS!!!

wszyscy mający facebooka i którzy mnie jednak czytają zapraszam na konkurs :)
Należy:
1. Polubić fanpage: https://www.facebook.com/pages/Wychodzida%C5%82ki/367964946671269
2. Udostępnic to zdjęcie: https://www.facebook.com/photo.php?fbid=373364459464651&set=a.368326063301824.1073741829.367964946671269&type=1&theater

i już :)

ahhh... nagrodą  jest torba widoczna na zdjęciu do udostępnienia :D

wyniki już w czawartek 28.11 o 20 :D


good luck ;)

Potykam się...

potykam się dziś... cały dzien...

o dziecko <początkowo tylko o jedno teraz jakimś cudem mam ich w domu 6>
potykam się o zabawki...
potykam się o krzesła bo ludzie nie widzą że idziesz z herbata/ kawą i że to jest gorące...
a teraz potknęłam się o kota ... jeszcze tego skubańca tu brakowało :P

jednym słowem: WESOŁO :D

postac fikcyjna...

dowiedziałam się dzisiaj, że szkoły kłamią...
Mickiewicz naprawde nie żył, nie pisał, nie tworzył... jego ktoś stworzył jako postać fikcyjną ;/ moje ideały runęły... moja penośc chęci zostania nauczycielką legła prawie że w gruzach...
a zaczęło się od zwykłego wejścia do Maka i zamówienia lodów... błędem było zajęcie miejsc przy stoliku obok gimnazjalistek...


taka rozmowa:
"-ej! na tym wypracowaniu o jakiej fikcyjnej postaci odznaczającej się odwagą napisałaś? bo ja o Mickiewiczu!"

nic dodać nic ując.. leżymy i kwiczymy a ortografia, fonetyka, historia poszły sobie wpakowac kulkę gdzies pod mostem...
niech żyje mentalnośc ludzka

coockie...

coockie monster mnie prześladuje :D

Every where coockie monster :D to takie super jak na podłodze, łóżku i biurku walają się projekty, kolorowanki, rysunki, mazaki, kredki, farby i torby, jak jestem sam na sam ze swym twórczym szałem :D wtedy jest to jedna z niewielu chwil w których czuję że naprawdę żyję :D

https://www.facebook.com/pages/Wychodzida%C5%82ki/367964946671269

a może własnie Tobie się podoba moja twórczośc?
piszcie do mnie albo na wyżej podanym profilu facebookowym :) wszelkie pytania zażalenia skargi jaki jest ten świat da się przekuc w coś niepowtarzalnego i orginalnego :) np. w torbe i w moja radośc że mogę tworzyc :)

metropolia-> nekropolia

wracając ze szkoły o godzinie 21 pare dni po Wszystkich Świętych doszłam do dośc zaskakującego wniosku... Patrzyłam niewidzącym wzrokiem przez okno w busie i słuchałam dobijającej muzyki.... światełka przesuwały się za oknem, ciemnośc, znowu światełka... cmentarz, taki kolorowy, migoczący bo znicze jeszcze płonęły... niby piekny widok, dobijający ale piękny... minęliśmy cmentarz i jadąc dalej wypatrzyłam w oddali zobaczyłam miasto... pełne świateł... i stwierdziłam że to miasto wyglada zupełnie jak cmentarz... pełne rozmigotanych światełek... tylko że na cmentarzu pogrzebani sa ludzie którzy kiedys żyli i cos osiągli a miasto pełne jest pogrzebanych marzeń, zranionych miłości, uczuc które juz umarły, ludzi, którzy czują sie pusto, bez światła... pogrzebanych nadziei na lepsze, bardziej kolorowe jutro... wszystko to jest ukryte w pozorach... i tak się czasem zastanawiam czy żyjąc w miastach, czy też na wsi nie jesteśmy czasem hipokrytami... żyjącymi w maskach i pozorach a swoje prawdziwe uczucia chowając tak głęboko ze w sumie sami juz zapominamy kim naprawdę jestesmy i c tak naprawdę czujemy...


to takich pare dobijających przemyslen na dziś :*

Torebuńcie

kolejne dwa moje kochane dzieciaczki :)

superowo jesli byście zamawiali :)

Wychodzidałki

wyszło!

podobno mi znowu dobrze wyszło,

podobno dobrze się bawiły!

nawet misie miały!!!

podobno dyplomy, tort, kolorowanki, tańce i wszystko się podobało

nawet nie miały pretensji jak kazałam się kłaść na ziemi i udawać śpiącego żółwia, o!

takie mam fajne koleżanki ;)

a teraz też coś wyszło

a nawet dwa cosie :

miejmy nadzieję, że światu się spodobają :)

Tworzeniowo :D

 Najpierw powstał projekt torby guziczkowo-pacmaniakowej :D

a później nawiedziły mój pokój misie... w ogromnych wręcz ilościach 


:) sę tworzy... ciekawe tylko czy moje "dzieciaczki" na metodyce zabawy będą zadowolone? :)